เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 183 ร่วมงานกันครั้งแรก
อวี้จี๋เสียงอายุสามสิบกว่าปี หน้าตาหล่อเหลาสง่างาม ชายเสื้อและปลายแขนเสื้อคลุมยาวสีแดงอมน้ำตาลปักลวดลายดอกกุ้ยฮวาเงาประกายสีทอง
ดอกกุ้ยฮวาสีเหลืองทอง กลิ่นหอมฟุ้งจรุงใจ คือสัญลักษณ์ประจำร้านอวี้กุ้ยไจ
อวี้จี๋เสียงคือผู้ดูแลกิจการรุ่นที่สี่ของร้านอวี้กุ้ยไจ
ร้านอวี้กุ้ยไจก่อตั้งขึ้นด้วยน้ำพักน้ำแรงของท่านทวด วางรากฐานไว้อย่างมั่นคงในยุคของท่านปู่ และมารุ่งเรืองเฟื่องฟูถึงขีดสุดในมือของบิดา
อวี้จี๋เสียงรับช่วงตำแหน่งผู้นำตระกูลมานานกว่ายี่สิบปี แม้จะไม่ทำให้ชื่อเสียงของร้านเก่าแก่ร้อยปีแห่งนี้มัวหมอง แต่ก็ยังพาขยับก้าวไปข้างหน้าต่อไม่ได้เลย
เรื่องนี้คอยอึดอัดแน่นอยู่ในอกทุกเมื่อเชื่อวัน จนกลายเป็นเรื่องฝังใจไปเสียแล้ว
แรกเริ่มที่ได้ยินเรื่องโรงหนัง ก็คือหลังจากที่เรื่อง “แม่ครัวตัวน้อยแห่งเมืองหลวง” เข้าฉายรอบที่สอง
สหายเก่าบอกเขาว่า ในโรงหนังมีเรื่องเล่าเรื่องหนึ่งเข้าฉาย เด็กผู้หญิงในเรื่องฝีมือทำอาหารเก่งฉกาจมาก ทั้งทอด ทั้งต้ม ทั้งนึ่ง ทั้งผัด ทำเป็นคล่องมือไปหมด ขนมเปี๊ยะขนมหวานเองก็เป็นเลิศเช่นกัน
ตอนแรกอวี้จี๋เสียงไม่เชื่อหรอกว่าเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ จะทำอาหารเก่งกาจอะไรขนาดนั้น แต่ก็ยังแอบหวังอยู่ลึกๆ จึงลองแวะมาที่โรงหนัง ทว่าพอลองมาดูเข้าแล้ว กลับมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นเสียได้