เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 174 เจ้าของร้านน้อยรู้เรื่องย้อมผมดีกว่าเขา
ประตูทางเข้าหลักของโรงหนังเปิดกว้าง แต่ในโถงกลับไม่มีใครอยู่เลย
จูจูกับอีกสองคนเดินเข้ามา ก็เห็นว่าผนังด้านขวาของบริเวณที่นั่งพักมีชั้นวางเพิ่มขึ้นมาชั่วข้ามคืน แถมยังใช้ตาข่ายสีเขียวเข้มคลุมเอาไว้ ตรงกลางตั้งป้ายสีขาวไว้แผ่นหนึ่ง เขียนว่า กำลังขยายพื้นที่และปรับปรุง กรุณาอย่าเข้าไป
ช่วงนี้โกวจื่อกำลังหัดอ่านหนังสือตามเวินเจี่ยนอยู่ แต่เพราะต้องเริ่มเรียนตั้งแต่ศูนย์ เลยค่อนข้างลำบาก
เขาจ้องป้ายพลาสติกสีขาวอยู่นาน ในที่สุดก็อ่านออกแค่คำว่า 'กลาง' กับ 'เข้าไป' จึงใช้ศอกสะกิดเวินเจี่ยน แล้วถามเสียงเบา “พี่เวิน บนนี้เขียนว่าอะไรเหรอครับ?”
สายตาของเวินเจี่ยนกวาดจากท่อเหล็กทรงกระบอกที่มีรูปทรงและขนาดเหมือนกันทุกชิ้น ไปยังตาข่ายสีเขียว ก่อนจะมองป้ายที่ตั้งอยู่ตรงหน้า “เขาบอกว่าตรงนี้กำลังซ่อมแซมอยู่ ห้ามเข้าไป”
จูจูตื่นเต้นขึ้นมาทันที “หรือว่าจะเพิ่มโรงฉายอีกแล้ว เหมือนคราวก่อน?”
เธอได้ยินลู่เหยาบ่นอยู่บ่อยๆ ว่าโรงฉายมีไม่พอใช้ จนต้องจัดรอบฉายกันอย่างเบียดเสียด พอเห็นแบบนี้ก็เลยนึกถึงเรื่องนั้นขึ้นมาทันที
เวินเจี่ยนพยักหน้า “น่าจะใช่ ผนังฝั่งนี้อยู่ติดกับร้านหนังสือหรงสี่ ไม่รู้ว่าผู้จัดการร้านไปพูดคุยกับเถ้าแก่หรงจนตกลงกันได้ยังไง”
ระหว่างร้านหนังสือหรงสี่กับโรงหนังมีช่องว่างกว้างไม่ถึงหนึ่งฉื่อ ถ้าจะขยายโรงฉาย ก็จำเป็นต้องเจาะผนังทั้งสองฝั่งให้ทะลุถึงกัน