เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 164 เสี่ยวฟู่
ต้าอู่เฉากำลังเป็นเวลาเที่ยงวัน แต่บนมือถือแสดงเวลาเจ็ดโมงเช้า
ปกติฟู่ฉือก็มาถึงร้านขนนุ่มฟูประมาณเวลานี้
ลู่เหยาบอกให้เขาตรงมาที่นี่เลย
รถบูกัตติ เวย์รอนสีดำขับออกจากเขตวิลล่า ทิวทัศน์คุ้นตาแสนน่าเบื่อเลื่อนผ่านไป ฟู่ฉือมีสีหน้าไร้อารมณ์และอ่อนล้า เขาไม่ได้คาดหวังกับการรักษาครั้งนี้เลย ทุกสิ่งรอบตัวทำให้เขารู้สึกเหนื่อยล้าไปหมด
ประสบการณ์และความทรงจำเหล่านั้นคอยทรมานเขาอยู่เรื่อยมา รั้งร่างกายเขาไว้จนกลายเป็นฝันร้าย
เขาเหมือนคนที่ล้มลงไปในโคลน จิตใจเลื่อนลอย แต่สุดท้ายเขาก็เลือกที่จะไม่ลืม
ตอนนี้สภาพจิตใจของฟู่ฉือค่อนข้างมืดมน
เจ้าของร้านในย่านการค้าให้ทางเลือกเขาสองทาง ไม่ว่าจะสำหรับเขาหรือเจ้าของร้าน การลบความทรงจำทิ้งไปเลยก็เป็นทางที่ง่ายกว่า
คนอารมณ์ไม่มั่นคงอย่างเขา ยิ่งรีบไล่ให้ไปพ้น ๆ ได้เร็วเท่าไรก็ยิ่งดี