เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 159 เธอนี่หุนหันจริงๆ
พอตกเย็น โรงหนังก็ปิดร้านเพื่อซ่อมบำรุง
แต่ทางย่านร้านค้ายังเป็นตอนเที่ยงเหมือนเดิม ลู่เหยากลับมาแล้วก็เดินตรวจร้านต่าง ๆ เหมือนทุกครั้ง
พอแน่ใจว่าร้านเล็กอีกสี่ร้านเปิดทำการตามปกติแล้ว เธอถึงไปหาจีจื่อซินที่ร้านขนนุ่มฟู
จีจื่อซินนั่งอยู่ที่โต๊ะตัวหนึ่งตรงมุมร้านอาหารเล็ก ๆ ตรงหน้ามีแล็ปท็อปวางอยู่
จริง ๆ แล้วทั้งย่านร้านค้ามีสัญญาณอินเทอร์เน็ตครอบคลุม แต่มีแค่บริเวณในร้านที่ไม่ใช่มิติทับซ้อนเท่านั้นที่รับสัญญาณได้
แต่แดนแห่งความฝันอาจเชื่อมโยงกับโลกของลู่เหยาอยู่แล้ว พวกเขาเลยมีเครือข่ายพิเศษของตัวเองที่ใช้ติดต่อข้ามโลกได้ คอมพิวเตอร์ที่ลู่เหยาทิ้งไว้ในร้านอาหารก็ใช้ได้เหมือนกัน
ข้อมูลทุกอย่างที่พนักงานร้านอื่น ๆ นอกเหนือจากเจ้าของร้านกับร้านอาหารส่งออกไป ล้วนอยู่ภายใต้การตรวจสอบของระบบ อีกทั้งยังมีสัญญารักษาความลับควบคุมอยู่ จึงไม่มีทางมีข้อมูลเกี่ยวกับย่านร้านค้ารั่วไหลออกไป
ตอนนี้จีจื่อซินกำลังติดต่อคนรู้จักเก่าเพื่อคุยเรื่องราคาภาพยนตร์ที่ลู่เหยาต้องการ
ลู่เหยาทักทายเขาแล้วนั่งลงตรงข้าม “คุยไปถึงไหนแล้ว?”