เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 154 ข้านี่แหละเย่ชิงโจว!
ตอนแรกในห้องฉายหนังยังเปิดไฟอยู่ แสงไฟดึงความสนใจของคนดูที่เพิ่งเข้ามา แสงนั้นทั้งขาวทั้งสว่าง แต่ไม่ใช่แสงจากตะเกียงน้ำมันที่พวกเขาใช้กันอยู่ทุกวัน
พอนั่งตามหมายเลขที่นั่ง ทุกคนก็พบว่าเก้าอี้ทั้งเรียบลื่นและนุ่ม พอนั่งพิงแล้วยิ่งสบาย
พอไฟดับลง บางคนก็ตกใจจนสะดุ้ง ลุกพรวดขึ้นมา เกือบร้องออกมาแล้ว
แต่ตอนนั้นเอง จอใหญ่ด้านหน้าก็มีแสงเรืองขึ้นมาจาง ๆ แล้วภาพก็ปรากฏ คนที่เกือบร้องออกมาจึงค่อย ๆ นั่งกลับลงไป
ก่อนโรงหนังจะเริ่มฉายหนังจริง ๆ จะมีทั้งโฆษณาและคลิปแนะนำเรื่องความปลอดภัย
โรงหนังของลู่เหยายังไม่มีโฆษณาในตอนนี้ แต่เธอก็ทำคลิปแนะนำเรื่องความปลอดภัยไว้โดยเฉพาะ
ในโรงหนังมีทั้งอุปกรณ์ดับเพลิงและประตูหนีภัยครบครัน มีประตูทั้งด้านหน้าและด้านหลังด้วย
ด้านหลังถนนซงอันคือถนนชิงจู๋ ประตูหลังของโรงหนังหันออกไปทางถนนชิงจู๋พอดี
คลิปใช้ภาษากลางของเหลียงจิงอธิบาย ประกอบกับภาพคนในชุดโบราณ เพื่อแนะนำลูกค้าว่าถ้าเกิดไฟไหม้ ควรช่วยตัวเองและหนีออกมาอย่างไร