กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 142 เทศกาลไหว้พระจันทร์ หนึ่ง
“มองไกล รู้จักสิ่งใหม่”
ลู่เหยาอ่านข้อความบนกระดาษช้า ๆ ปลายนิ้วลูบลายเมฆไปมา “คำใบ้คราวนี้ก็เป็นนามธรรมมากเลยนะ”
มีครั้งไหนบ้างที่ไม่เป็นนามธรรม?
ระบบบ่นในใจ แต่ไม่กล้าพูดออกมาจริง ๆ
ลู่เหยาลุกขึ้นพร้อมถือถังผลไม้ที่ยังกินไม่หมด แล้วหันกลับไปทางห้องตกปลา “การทำภารกิจก็แปลกเหมือนกัน ทำไมถึงกลายเป็นตั้งชื่อสำเร็จล่ะ? ถ้าทะเลผืนนั้นไม่เคยมีชื่อมาก่อน แล้วทำไมถึงมีภารกิจแบบนั้นออกมา? ถงถง ออกมาคุยกันหน่อยสิ ความไว้ใจขั้นพื้นฐานระหว่างคนกับระบบอยู่ไหนแล้ว?”
ระบบจำใจส่งเสียงตอบ:【……อืม】
ลู่เหยา:“อืม?”
ระบบ:【……อือ】
ลู่เหยา:“อือ?”