เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 139 ภารกิจสุดท้ายเริ่มต้นขึ้น
ชุ่ยหวงซิงมองผ่านลู่เหยา แล้วไปหยุดอยู่ที่พวกแมวน้ำการ์ดที่เข้าแถวกันอย่างเรียบร้อย “เจ้าชอบเจ้าตัวเล็กพวกนี้มากเลยสินะ”
ลู่เหยาพยักหน้าทันทีแบบไม่ลังเล “ฉันเปิดร้านขนฟูอยู่ร้านหนึ่งค่ะ ถ้าคุณอนุญาต ฉันก็อยากจ้างพวกมันไปทำงานที่ร้าน”
ชุ่ยหวงซิงกวักมือเรียก หัวหน้าการ์ดที่สวมสร้อยไข่มุกก็กระดึ๊บๆ ขยับเข้ามาหา
เทพีใต้สมุทรยื่นนิ้วออกไป แตะที่หน้าผากของหัวหน้าการ์ดแมวน้ำเบาๆ
หัวหน้าแมวน้ำส่งเสียงร้องเศร้าสร้อย ตาโตเหมือนลูกองุ่นรื้นไปด้วยน้ำตา สีหน้าเต็มไปด้วยความอาลัยอาวรณ์
ชุ่ยหวงซิงท่าทางเด็ดขาด ฝูงการ์ดแมวน้ำจึงพากันถอยออกจากห้องบรรทมอย่างหงอยๆ ทิ้งลู่เหยาไว้ตามลำพัง
ครึ่งชั่วโมงต่อมา ลู่เหยาก็เดินออกมาจากห้องบรรทมของเทพีใต้สมุทร
พวกแมวน้ำการ์ดรออยู่ในท้องพระโรง พอเห็นลู่เหยาออกมา ก็พากันจ้องตาแป๋วมองมา
ลู่เหยาก้มหน้าน้อยๆ ซ่อนความรู้สึกไว้ แล้วพูดเสียงขรึม “เทพีหลับไปแล้ว”