เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 136 น่ารักน่าเอ็นดู
ในห้องปะการัง ลูกสุนัขทั้งห้าตัวพากันล้อมลู่เหยาไว้ ดวงตาฉ่ำน้ำเต็มไปด้วยความรักและความออดอ้อน หางสั้นจุ๊ดจู๋แกว่งไปมาซ้ายขวาอย่างร่าเริง พวกมันปีนขึ้นปีนลงบนตักเธอไม่หยุด
ในมือเธอยังอุ้มไว้อีกตัว อุ้งเท้าน้อย ๆ ทั้งสี่ข้างเป็นสีชมพู นุ่มนิ่มน่าฟัด ยิ่งขับให้ขนฟูทั่วตัวดูขาวราวกับหิมะ
สุนัขไม่เหมือนแมว พวกมันแสดงความชอบที่มีต่อมนุษย์ออกมาตรง ๆ แบบไม่ปิดบังเลย ทั้งส่ายหางแรง ๆ ดวงตาเป็นประกาย ส่งเสียงงึมงำพลางเข้ามาคลอเคลีย แค่ลูบสักหน่อยก็หงายท้องกลิ้งไปมาแล้ว
อยู่กับพวกมันแล้วมีความสุขได้ง่าย ๆ เลย
ระหว่างทางกลับ ลู่เหยาใช้คะแนนความนิยมไปจำนวนหนึ่ง ให้ระบบตรวจสุขภาพและกำจัดพยาธิให้ลูกสุนัขล่วงหน้า
ตอนนี้พวกมันยังถูกแยกไว้ในห้องปะการัง ยังไม่ได้เจอกับพวกแมวหมูในร้าน
ลู่เหยาคิดว่าจะรออีกสักสองสามวัน ให้ลูกสุนัขปรับตัวได้ก่อน แล้วค่อยพาพวกมันมาทำความรู้จักกัน หวังว่าจะอยู่ด้วยกันได้อย่างสงบสุข