เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 126 นี่เป็นเนื้อหาที่ฟังฟรีได้เหรอ?
เวินจิ้งอี๋เงยหน้าขึ้นเห็นลู่เหยา ก็เลิกคิ้วเล็กน้อยแล้วเก็บอาการโกรธเอาไว้
เธอเป็นนักแสดง เวลาทำงานจึงชินกับการอยู่ต่อหน้ากล้องและผู้คน แต่เรื่องส่วนตัวเธอระวังมาก ไม่อยากให้ใครมารู้เห็นมากเกินไป
หญิงสาวที่หิ้วกรงมาพยักหน้าให้เธอเบา ๆ เป็นการทักทาย ไม่ได้แสดงท่าทีสนิทสนมหรือดีอกดีใจอย่างที่เธอคิด อีกฝ่ายเดินตรงไปใต้ชิงช้าเล็กแล้วนั่งยอง ๆ วางกรงลง
สือปินหันกลับมา ยื่นมือจะดึงเวินจิ้งอี๋ “ไปกันเถอะ ที่นี่ไม่มีหมอ ถ้าคุณแพ้ขึ้นมา จะหายามากินก็ไม่ได้”
เวินจิ้งอี๋แพ้แมว ถ้าสัมผัสตัวแมวจะมีผื่นแดงขึ้นตามตัว
ทั้งสองคนพบว่ามีคาเฟ่แมวแสนมหัศจรรย์อยู่ใต้ทะเลลึก พวกเขาลังเลอยู่ข้างนอกนานมาก กว่าจะตัดสินใจเข้ามา
พวกเขาอยากรู้ว่าที่นี่คือที่ไหน แล้วจะออกไปได้ยังไง แต่พอเข้ามาก็กลับทะเลาะกันด้วยเรื่องเล็กน้อยอีก จนถูกคนมุงดูมาตลอดทาง
เดินวนไปวนมา สุดท้ายก็มาถึงห้องแมงกะพรุน
ที่นี่ไม่มีแมว คนก็ไม่เยอะ พอได้อยู่กันตามลำพัง อารมณ์ขุ่นเคืองในใจก็กลับมาอีก ทั้งคู่เริ่มส่งสัญญาณว่าจะเปิดศึกเย็นใส่กันแล้ว