เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 104 เอ้อร์ซิน เผิงฉือ เถียนคา และไตเจียวปู้
กลางย่านร้านค้ามีถนนปูนเส้นหนึ่ง ข้างทางทั้งสองฝั่งมีร้านค้าเรียงอยู่
ตอนนี้ฝั่งติดแม่น้ำเปิดร้านไปแล้วสามร้าน ลู่เหยามองไปยังร้านค้าฝั่งตรงข้ามที่อยู่ติดภูเขา
ด้านหลังเป็นภูเขาที่มีต้นไม้เขียวชอุ่ม
ลมอ่อน ๆ ยามเช้าพัดผ่าน ร้านที่เรียงรายอยู่ดูราวกับตั้งอยู่กลางภูเขาที่ปกคลุมด้วยเมฆและผืนป่า
ลู่เหยายกมือชี้ร้านหนึ่งที่อยู่ตรงข้ามร้านทำเล็บ “เปิดร้านนี้แหละ อัปเกรดก่อนเลย”
ระบบพอจะเดาได้แล้ว แต่ก็ยังอยากถามให้แน่ใจอีกครั้ง:【ร้านอะไร?】
ลู่เหยาคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ร้านขนฟูของลู่เหยา”
ระบบ:【...ไม่ลองคิดดูอีกหน่อยจริง ๆ เหรอ? คำใบ้คือ ‘ทะเล’ นะ ขนฟูไม่เกี่ยวอะไรกับทะเลเลยสักนิด】
ลู่เหยา “คำใบ้มีคำว่า ‘ทะเล’ อยู่จริง แต่ก็อาจไม่ได้หมายถึงแค่ ‘ทะเล’ อย่างเดียว แต่ตอนนี้ฉันต้องคิดเรื่องเงินเป็นหลัก ยังไม่อยากเปิดร้านที่ใช้เงินเยอะอีก”