เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 90 ใช่ ฉันใช้เวทมนตร์เป็น
โลกอันไร้เที่ยงแท้ ใต้สะพานข้ามแม่น้ำ
ผิวน้ำกลายเป็นน้ำแข็งหนา เว่ยเซวียนกับเนี่ยอวี่นั่งยอง ๆ อยู่บนแผ่นน้ำแข็ง ใช้มีดแกนคริสตัลกรีดเปิดชั้นน้ำแข็ง รอให้ปลากลายพันธุ์ว่ายขึ้นมาผุดหายใจ
มีคนอยู่ข้าง ๆ อยากเจาะรูน้ำแข็งเหมือนกัน แต่ไม่มีเครื่องมือที่เหมาะมือ พอเห็นมีดในมือเว่ยเซวียน ดวงตาก็เป็นประกายขึ้นมาทันที “ขอยืมมีดของคุณหน่อยได้ไหม?”
เว่ยเซวียนลุกขึ้นยืน “ได้ หนึ่งแกนคริสตัลสีน้ำเงิน”
ในวันโลกอันไร้เที่ยงแท้ การแลกเปลี่ยนแบบนี้ถือเป็นเรื่องปกติมาก
แกนคริสตัลสีน้ำเงินหนึ่งก้อนไม่ได้แพงอะไร เมื่อเทียบกับการต้องออกแรงเจาะรูน้ำแข็งเองแล้ว วิธีนี้สะดวกกว่ากันเยอะ ชายคนนั้นจึงหยิบแกนคริสตัลออกมายื่นให้
เนี่ยอวี่รับแกนคริสตัลไป ส่วนเว่ยเซวียนชูมีดเล่มเล็กขึ้น “คุณอยากเจาะตรงไหน?”
ชายคนนั้นชี้ไปยังจุดที่เล็งไว้ เว่ยเซวียนเดินเข้าไป ใช้มีดเล่มเล็กกรีดลงไปสองสามครั้งจนเกิดรูเล็ก ๆ จากนั้นก็กลับมาที่หลุมน้ำแข็งของตัวเอง
ช่วงคลื่นความหนาวเย็น ทุกคืนจะมีหิมะตกหนัก