เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 74 เจ้าของร้านอารมณ์ขันดีจริงๆ
“คุณนี่เอง เป็นเงือกจริง ๆ เหรอ?” ลู่เหยาจำตู้ม่านหนิงได้ทันที ถ้าเทียบกับเรื่องดูดวงแล้ว เธออยากรู้เรื่องที่อีกฝ่ายเป็นเงือกมากกว่า
สำหรับโลกที่ลู่เหยาอยู่ เงือกเป็นอะไรที่เหมือนมีอยู่แต่ในความฝัน
ตอนเด็ก ๆ มีใครบ้างไม่เคยฟังเรื่องเงือกน้อย?
ก่อนหน้านี้ร้านทำเล็บเคยรับลูกค้าที่เป็นเงือกอยู่หลายคน แต่ก็เป็นเงือกน้อยที่ยังไม่โตเป็นผู้ใหญ่ หน้าตาดูไม่ต่างจากเด็กสาวมนุษย์เท่าไร
จะว่าไปแล้ว ตู้ม่านหนิงก็ยังตรงกับภาพเงือกในจินตนาการของลู่เหยามากที่สุด
ตอนที่เจอกันครั้งแรก เธอยังไม่รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นเงือก แถมคิดว่าจะไม่ได้เจอกันอีกแล้วด้วย
ตู้ม่านหนิงพิงขอบหน้าต่างแล้วพยักหน้า “ใช่ ฉันเป็นเงือก แต่ฉันกลับดูไม่ออกเลยว่าเจ้าของร้านเป็นนักเดินทางข้ามมิติเวลา วิวนอกหน้าต่างนี่ต่างจากทวีปอเล็กซานเดอร์โดยสิ้นเชิง ฝั่งนั้นต่างหากที่เป็นบ้านเกิดของคุณเหรอ?”
ตั้งแต่ตอนที่เริ่มถามเรื่องตัวตนของตู้ม่านหนิง ลู่เหยาก็เดินมาอยู่ข้าง ๆ เธอแล้ว ทั้งสองคุยกันด้วยเสียงเบามาก
นอกจากพนักงานต่างเผ่าในร้านแล้ว ลูกค้าทั่วไปก็ไม่ได้ถูกรบกวน