บทที่ 320 ถึงเวลาออกกำลังกายตอนเช้าแล้ว

บทที่ 320 ถึงเวลาออกกำลังกายตอนเช้าแล้ว

สีว่างก้มหน้าสูดดมเบาๆ กลิ่นอายเสน่ห์เย้ายวนอันเป็นเอกลักษณ์บนตัวของอ้ายนีลอยมาแตะจมูกอีกครา

เพียงแต่ครั้งนี้ เขาไม่ได้สูญเสียการควบคุมอีกต่อไป

อื้ม จิตวิญญาณไม่ได้หลุดการควบคุมแล้ว ทว่าร่างกาย...

เขาก้มมองผ้าห่มผืนบางที่คลุมอยู่ เอาเถอะ ยังคงควบคุมไม่อยู่จริงๆ

หลังจากความบ้าคลั่งเมื่อคืนจางหายไปและสีว่างกลับมามีสติแจ่มชัด เขาก็พบว่าตนเองดูเหมือนจะสร้างภูมิคุ้มกันทางจิตวิญญาณขึ้นมาแล้ว ตอนนี้จึงแค่ยืนยันดูอีกรอบ

แม้ในหัวจะยังมีความพลุ่งพล่านรุนแรงเกิดขึ้น ทว่าก็สามารถใช้สติควบคุมได้ ไม่ตกอยู่ในสภาวะบ้าคลั่งอีกต่อไป

ไม่ว่าจะอย่างไร นี่ก็นับเป็นเรื่องดี