บทที่ 274 นี่มันพี่ใหญ่ตัวจริง

บทที่ 274 นี่มันพี่ใหญ่ตัวจริง

[ค่าความภักดีของสวี่โยวอิ๋ง +4]

ดวงตะวันคล้อยต่ำทางทิศตะวันตก ท้องฟ้าเริ่มมืดสลัวลง

ภายในห้องนอน บนเตียงหลังใหญ่ ทั้งสองเบียดตัวอยู่ฝั่งหนึ่งของเตียง สวี่โยวอิ๋งซุกตัวหลับใหลอยู่ในอ้อมกอดของสีว่าง

เขาเปิดใช้ออร่ารักษาไปตั้งนานแล้วเพื่อฟื้นฟูเรี่ยวแรงและบรรเทาความเจ็บปวดให้เธอ

เมื่อพิจารณาว่าเสี่ยวโยวสามารถออกกำลังกายเพื่อเพิ่มสมรรถภาพร่างกายได้อีก 1 แต้ม สีว่างจึงยังไม่ได้ใช้ "ความสุขของลูกสาว" กับเธอในตอนนี้

เขาถอนหายใจออกมา พลางตอกย้ำหลักการของตัวเองอีกครั้งว่าหากสมรรถภาพร่างกายไม่ถึง 12 ห้ามแตะต้องเด็ดขาด

ใบหน้าอันเย็นชาดุจตัดกิเลสของสวี่โยวอิ๋ง ยามมีสีหน้าเร่าร้อนดั่งเปลวเพลิงปะทุขึ้นมา ช่างทำให้เขารู้สึกผวาจริงๆ

คนเราพอรู้สึกกลัวขึ้นมาก็มักจะ... เฮ้อ ช่างเถอะ ผลลัพธ์มันออกจะไม่ค่อยดีเท่าไหร่