บทที่ 272 รู้สึกเริ่มชาขึ้นมาหน่อยๆ แล้ว

บทที่ 272 รู้สึกเริ่มชาขึ้นมาหน่อยๆ แล้ว

เมื่อเห็นว่าใบหน้าโน้มเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ สิ่งที่สีว่างคาดไม่ถึงก็คือ สวี่หย่าอิ๋งกลับหันหน้ามากะทันหัน แก้มขาวเนียนผุดผ่องแปรเปลี่ยนเป็นริมฝีปากบางสีระเรื่อที่เผยอออกเล็กน้อยในพริบตา

ในจังหวะนี้แน่นอนว่าเขาย่อมยั้งตัวไว้ไม่ทันแล้ว

เมื่อมองดูดวงตาของเสี่ยวหย่าที่ฉายแววเจ้าเล่ห์ในคราแรก ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นเขินอาย และหลับพริ้มลงพร้อมกับแพขนตายาวที่สั่นระริก สีว่างก็ไม่มีอะไรต้องลังเลอีก เขาตั้งใจฟังคำบอกรักอันแสนเคอะเขินทว่าเปี่ยมล้นไปด้วยความสุขใจของเธออย่างทะนุถนอม

จนกระทั่งสวี่หย่าอิ๋งเขินอายกับความในใจที่ตัวเองเอ่ยออกมาจนตัวร้อนผ่าวไปทั้งร่าง แม้แต่จะยืนก็ยังยืนแทบไม่อยู่ สีว่างถึงได้โอบกอดพาเธอมานั่งลงที่ข้างเตียง และปล่อยให้เธอซุกหน้าอยู่ในอ้อมอกเพื่อค่อยๆ สงบอารมณ์ลง