บทที่ 268 เป้ยเป้ยทองคำ

บทที่ 268 เป้ยเป้ยทองคำ

เมื่ออวี๋เป้ยเป้ยกลับมาถึงชั้นสอง เธอก็ปิดประตูกันขโมยเบาๆ สิ่งที่รอต้อนรับเธอคือสายตาอันเป็นห่วงและหวาดกลัวของคุณย่ากับเข่อเข่อ

"พี่ ไม่เป็นไรใช่ไหม หนูเห็นต้วนอวิ๋นจะทำร้ายพี่จากข้างบน น่ากลัวจริงๆ เลย"

อวี๋เข่อเข่อกัดริมฝีปากล่าง นัยน์ตาทรงผลซิ่งที่ถอดแบบกันมาคลอไปด้วยหยาดน้ำตาบางๆ ใบหน้าเล็กเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกที่ยังหลงเหลืออยู่

"มีพี่เจินอยู่ ไม่มีใครทำอะไรพี่ได้หรอก วางใจเถอะ ครั้งนี้ต้วนอวิ๋นจะโดนกักขังตั้งหลายวัน เขาไม่กล้ามาอีกแล้วล่ะ"

อวี๋เป้ยเป้ยยิ้มอย่างเป็นธรรมชาติเพื่อปลอบน้องสาวและคุณย่า ทว่ามือที่ซ่อนอยู่ด้านหลังกลับกำแน่น

ด้วยนิสัยดื้อรั้นหยิ่งยโสจนบิดเบี้ยวของต้วนอวิ๋น เขาจะยอมเข็ดหลาบจากบทเรียนนี้จริงๆ หรือ

หากเกิดเขาบ้าคลั่งขึ้นมาอีก แล้วย้อนมาทำร้ายคุณย่ากับเป้ยเป้ยจะทำอย่างไร