บทที่ 262 ช่างวิเศษเหลือเกิน!

บทที่ 262 ช่างวิเศษเหลือเกิน!

เซี่ยเสี่ยวย่านเริ่มใจเต้นขึ้นมาทันที ทว่าเวลานี้เธอก็พอจะเข้าใจแล้วว่า ที่ประธานซุนมาเยี่ยมเยียนถึงบ้านอย่างสุภาพนอบน้อมขนาดนี้ ทั้งหมดเป็นเพราะเจ้านายผู้มีเบื้องหลังแน่นปึ้กตัวจริงของลูกสาวต่างหาก

เธอไม่กล้าตัดสินใจโดยพลการ จึงหันไปมองลูกสาว

สวี่โยวอิ๋งส่ายหน้า "ขอบคุณในความหวังดีของประธานซุนค่ะ แต่สุขภาพของแม่ฉันไม่ค่อยดี ฉันเลยกะว่าจะให้แม่อยู่พักผ่อนที่บ้านดีกว่า"

รอให้แม่ฟื้นฟูร่างกายจนแข็งแรง และเธอตั้งหลักข้างกายเจ้านายได้อย่างมั่นคงแล้ว ก็ควรจะรับแม่ไปอยู่ที่เป่ยตู การทำงานที่นี่จึงไม่มีความจำเป็นอะไร

พอนึกถึงตรงนี้ เสี่ยวโยวก็พลันนึกถึงผู้ชายที่มารังควานแม่ขึ้นมาได้ว่า พอเธอจากไปแล้ว เขาจะกลับมาหาเรื่องอีกหรือไม่

"แต่ว่า ทางฉันมีเรื่องหนึ่งอยากจะรบกวนประธานซุนหน่อยค่ะ"