บทที่ 244 ความทะเยอทะยานของโจวจิ้งหย่า

บทที่ 244 ความทะเยอทะยานของโจวจิ้งหย่า

ภายในอาคารสำนักงานสุดหรูหราทันสมัยของม่ายจ้งมิวสิก ณ ห้องพักผ่อนส่วนตัวที่เป็นของโจวจิ้งหย่าแต่เพียงผู้เดียว

โจวจิ้งหย่านักร้องแถวหน้ารุ่นเก๋าวัยสามสิบกว่าปีผู้มีรูปลักษณ์สง่างามนั่งเอนกายอยู่บนโซฟาพลางก้มมองโทรศัพท์มือถืออย่างเกียจคร้าน ข้อความบนเว่ยป๋อที่เต็มไปด้วยความคาดหวังและคำชื่นชมเหล่านั้นทำให้แววตาของเธอเป็นประกายด้วยความยินดี

เสียงเคาะประตูดังขึ้นเบาๆ ผู้ช่วยเดินไปเปิดประตู หลี่หลินอิงเดินยิ้มแย้มเข้ามาพร้อมเอ่ยทักทาย "พี่โจวคะ!"

โจวจิ้งหย่าพยักหน้าเล็กน้อย "หลินอิง วันนี้เธอก็อยู่ด้วยเหรอ"

"แน่นอนสิคะ วันนี้เป็นวันสำคัญของพี่โจว ฉันต้องมาให้กำลังใจอยู่แล้วค่ะ"

หลี่หลินอิงเอ่ยคำพูดไพเราะน่าฟังอย่างไม่มีที่ติ ทว่าในแววตากลับฉายแววหม่นหมองวูบหนึ่ง