บทที่ 223 ถ้าพูดถึงเรื่องนี้ฉันก็ไม่ง่วงแล้วสิ

บทที่ 223 ถ้าพูดถึงเรื่องนี้ฉันก็ไม่ง่วงแล้วสิ

วันที่ 12 สิงหาคม วันจันทร์

รถไฟตู้นอนความเร็วสูงขบวน D10 จากฮู่ตูมุ่งหน้าสู่สถานีเป่ยตูใต้

แสงแดดยามเช้าตรู่ส่องลอดผ่านหน้าต่างรถไฟ ทยอยปลุกเหล่าผู้เดินทางที่กำลังหลับใหลให้ตื่นขึ้น

เมื่อสัมผัสได้ถึงตู้โดยสารที่โคลงเคลงเบาๆ และได้ยินเสียงผู้คนจอแจเล็กน้อยจากนอกม่านกั้น อ้ายรั่วหัวก็ลืมตาขึ้นมาด้วยความเหนื่อยล้าอยู่บ้าง

เธอเป็นคนหลับตื้น แถมเมื่อคืนยังรู้สึกไม่ค่อยสบาย แม้จะขึ้นรถไฟแล้วล้มตัวลงนอนทันที แต่กว่าจะข่มตาหลับได้ก็ปาเข้าไปช่วงเช้ามืดแล้ว

ซ้ำยังตื่นขึ้นมากลางดึกอยู่เป็นระยะ ตอนนี้จึงรู้สึกเพียงศีรษะมึนงง ร่างกายก็อ่อนปวกเปียกแทบไม่มีเรี่ยวแรง