บทที่ 196 ฉันคือสีหลิงหลิง

บทที่ 196 ฉันคือสีหลิงหลิง

ขณะที่สีว่างกำลังใคร่ครวญอยู่นั้น ก็เห็นแพขนตายาวของเซียวเจี้ยนชิวสั่นไหวน้อยๆ สองสามครั้ง ก่อนที่เธอจะลืมตาขึ้นมาอย่างเลื่อนลอยเล็กน้อย

ในใจนึกเสียดาย จึงจำต้องล้มเลิกไป

ทว่าเมื่อเห็นเธอตื่นแล้ว มือที่กำลังศึกษาวิชาภาษาซีก็ไม่คิดจะสำรวมอีกต่อไป เริ่มลงมือเจาะลึกตัวดำเนินการพอยน์เตอร์อย่างถึงพริกถึงขิง

ผ่านค่ำคืนเมื่อวานมา สีว่างก็ถือว่าอ่านเธอขาด ยิ่งอ่อนโยนเธอยิ่งไม่สบอารมณ์

เป็นไปตามคาด เลขาสาวส่งเสียงร้องเจ็บแปลบขึ้นมาก่อน จากนั้นร่างกายก็พลันอ่อนระทวยลงอย่างรวดเร็ว แววตาฉ่ำหวานเลื่อนลอยราวน้ำระลอกคลื่น

น่าเสียดายที่ในตอนที่สีว่างคิดว่าจะเพิ่มค่าประสบการณ์ให้เธอได้อีกสักสองสามแต้ม เซียวเจี้ยนชิวกลับดิ้นหลุดออกไปเสียก่อน