บทที่ 176 ขอบคุณสำหรับอาหาร

บทที่ 176 ขอบคุณสำหรับอาหาร

สีว่างมีความรู้สึกว่า ภายใต้เงื่อนไขค่าความภักดีในระดับเดียวกันอย่างเช่น 70 หากตนเองหมดตัวขึ้นมา สวี่หย่าอิ๋งอาจจะอยู่ได้ไม่นาน แต่อ้ายนีจะไม่มีวันจากไปเด็ดขาด

ยัยหนูน้อยคนนี้แม้จะมีความสับสนลังเลอยู่บ้าง แต่ความรักของเธอกลับบริสุทธิ์อย่างยิ่ง แม้ตอนนั้นความอ้วนของเขาจะไปสะกิดปมในใจของอ้ายนีเข้า แต่เธอก็ยังคงชอบพอในนิสัยและความรู้สึกปลอดภัยจากตัวเขาอยู่ดี

แน่นอนว่าตราบใดที่เขายังไม่ล้ม เสี่ยวหย่าก็คงไม่หนีไปไหน และเมื่อค่าความภักดีเพิ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ ใครจะไปรู้ว่าเธอจะพัฒนาไปถึงขั้นร่วมทุกข์ร่วมสุขไม่ทอดทิ้งกันหรือไม่?

สีว่างที่กำลังคิดฟุ้งซ่าน จู่ๆ ก็รู้สึกคิดถึงอ้ายนีขึ้นมา