บทที่ 156 เรื่องแบบนี้ผมจะปฏิเสธได้ด้วยเหรอ?

บทที่ 156 เรื่องแบบนี้ผมจะปฏิเสธได้ด้วยเหรอ?

แถมคุณสีคนนี้ก็อ่อนโยนจริงๆ ไม่มีท่าทีเย่อหยิ่งถือตัวเลยสักนิด ปฏิบัติต่อคนธรรมดาอย่างเธออย่างสุภาพเกรงใจ มิน่าล่ะลูกสาวถึงบอกว่าอยู่ที่นี่แล้วสบายใจ

หลังจากคุยสัพเพเหระกันไปสองสามประโยค สีว่างรู้ว่าพี่สาวผู้ดูแลบ้านคงไม่เอ่ยปากเรื่องลูกพี่ลูกน้องต่อหน้าแม่ของเธอเป็นแน่ จึงตัดสินใจเป็นฝ่ายเปิดประเด็นก่อน

"พี่ซู่เสวี่ย ช่วงสองสามวันนี้เห็นพี่ดูเหมือนมีเรื่องไม่สบายใจ มีปัญหาอะไรบอกผมตรงๆ ได้เลยนะ พี่ก็รู้ เรื่องที่พวกพี่คิดว่าเป็นเรื่องใหญ่โต สำหรับผมแล้วมันอาจจะไม่คุ้มค่าให้พูดถึงด้วยซ้ำ"

เมื่อได้ยินคำพูดที่เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจอันทรงพลังนี้ แววตาของหลานซู่เสวี่ยก็ทอประกายความหลงใหลขึ้นมาวูบหนึ่ง

นึกไม่ถึงว่าเจ้านายจะช่างสังเกตขนาดนี้ แถมยังใส่ใจเธอมากจนมองออกได้