บทที่ 152 ศึกประชันหยวนเซียว

บทที่ 152 ศึกประชันหยวนเซียว

สีว่างเอนหลังพิงเก้าอี้ผู้บริหารในห้องทำงานประธานกรรมการ พลางมองเลขาฯ ตัวน้อยตรงหน้า

ยัยเด็กนี่ตั้งแต่เช้าจนถึงตอนนี้กลับไม่ทำปากยื่นเลยเนี่ยนะ?

ตามหลักแล้ว พอเห็นเขากับหวังเจียไน่เดินตามกันลงมากินมื้อเช้าติดๆ เธอควรจะมีความคิดอะไรในหัวบ้างสิ

พอนึกเชื่อมโยงไปถึงค่าความภักดีของทั้งสองคนที่เพิ่มขึ้นพร้อมกันเมื่อคืน สีว่างก็ถึงกับสูดหายใจเข้าลึกด้วยความหนาวเหน็บ

หลังประตูมีคน!

แถมยังมีถึงสองคน!

นี่มันจะเร้า... โรคจิตเกินไปแล้ว

มิน่าล่ะถึงไม่มีปฏิกิริยาอะไร ที่แท้ก็รู้ตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว แถมยังอาจจะได้ยินบทสนทนาระหว่างเขากับนมสดอีกด้วย

เมื่อเห็นสายตาที่หลบวูบและสีหน้าไม่เป็นธรรมชาติของเซียวเจี้ยนชิว สีว่างก็หรี่ตาทั้งสองข้างลง