บทที่ 132 ไม่สนใจก็ช่างเถอะ

บทที่ 132 ไม่สนใจก็ช่างเถอะ

เขาเดินทอดน่องด้วยฝีเท้าผ่อนคลาย สีหน้าเรียบเฉยแฝงกลิ่นอายกดดันอยู่หลายส่วน มุ่งตรงมายังประตูใหญ่ของฉี่หมิงซิง

เด็กสาวแถวนั้นบางคนที่คิดจะเข้ามาทักทายขอช่องทางติดต่อ ต่างพากันล่าถอยไปต่อหน้าสีหน้าของเขา ได้แต่มองเป้าหมายเดินผ่านไปตาปริบๆ

ชายหนุ่มเพิ่งเดินมาถึงบริเวณประตูใหญ่ ด้านในประตูก็เกิดความฮือฮาขึ้นอีกระลอก หญิงงามวัยกลางคนผู้ยังคงเสน่ห์อันเย้ายวนพาผู้ช่วยก้าวออกมาต้อนรับถึงหน้าประตู เธอยื่นมือไปจับมือกับชายหนุ่มอย่างกระตือรือร้นพลางเชื้อเชิญเขาเข้าไปด้านใน

"ฉันไม่ได้ตาฝาดไปใช่ไหม คุณน้าคนนั้นใช่คนที่รูปแขวนอยู่บนผนังหรือเปล่า"

"ไม่ผิดแน่ นั่นคือเถ้าแก่เนี้ยอวี้แห่งฉี่หมิงซิง เธอถึงกับออกมาต้อนรับด้วยตัวเองเลยนะ"

"นี่ดาราชายคนไหนกัน หล่อขนาดนี้ฉันไม่น่าจำไม่ได้สิ"