บทที่ 127 รักลึกซึ้ง

บทที่ 127 รักลึกซึ้ง

โคมไฟหัวเตียงแสงนุ่มนวลฉาบห้องนอนด้วยรัศมีสีเหลืองอบอุ่น บรรยากาศอบอุ่นเจือความวาบหวามแผ่ซ่านอย่างเชื่องช้า

เสียงหึ่งๆ ของเครื่องปรับอากาศดังก้องแผ่วเบา อุณหภูมิภายในห้องกำลังเย็นสบาย บนเตียงคู่หลังใหญ่นุ่มนิ่ม หยวนหยวนนอนตะแคงหันหลังให้ประตูห้อง บนร่างคลุมด้วยผ้าห่มรับหน้าร้อนผืนบาง

แสงไฟขับเน้นส่วนเว้าตรงเอวด้านข้างของเธอให้เห็นเป็นเส้นสายเย้ายวนดั่งจันทร์เสี้ยว ก่อนจะทอดยาวไปถึงสะโพกที่ผายกลมนูนเด่นสะดุดตาดุจดวงจันทร์วันเพ็ญ

สีว่างแทบละสายตาไปไม่ได้ เขาค่อยๆ ย่องไปที่เตียงอีกฝั่งแล้วปีนขึ้นไปเงียบๆ

ร่างงามชวนหลงใหลร่างนั้นเกร็งชะงักไปอย่างเห็นได้ชัด ก่อนจะเริ่มสั่นระริกน้อยๆ