บทที่ 119 หวังอะไรกันแน่?

บทที่ 119 หวังอะไรกันแน่?

ไม่นาน ทั้งสองคนพร้อมล่ามก็เดินออกมาจากห้องว่างห้องหนึ่ง

เค่อหลี่ซือมีสีหน้ายินดีเป็นล้นพ้น เขาคาดไม่ถึงเลยว่าคุณสีจะคุยง่ายขนาดนี้ แทบไม่ต้องเปลืองแรงพูด อีกฝ่ายก็ตอบตกลงคำขอของเขาแล้ว

มือของเขากำนามบัตรสีดำในกระเป๋าเสื้อไว้แน่น ราวกับว่ามันเป็นยันต์คุ้มภัยแผ่นหนึ่ง

สีว่างมีสีหน้าผ่อนคลายไม่ยี่หระ คำขออะไรกัน? นั่นมันภารกิจความปรารถนาที่ส่งมาถึงประตูบ้านชัดๆ!

รับปากไปก่อน รอให้เค่อหลี่ซือต้องการความช่วยเหลือแล้วค่อยจัดการตามสถานการณ์ เชื่อว่ายังไงก็ต้องมีกำไรแน่นอน

เค่อหลี่ซือที่ทำภารกิจเสร็จสิ้นเอ่ยปากส่งสัญญาณ ทุกคนจึงเริ่มเก็บข้าวของเตรียมตัวมุ่งหน้าไปยังสนามบิน

เริ่นผิงที่ยืนดูอยู่ข้างๆ ถึงกับงุนงง รีบดึงตัวล่ามเดินมาตรงหน้าเค่อหลี่ซือทันที