กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 116 อย่าเรียกผิดล่ะ
สีว่างสัมผัสได้ถึงความรักความผูกพันอันลึกซึ้งของหยวนหยวนที่อยู่ด้านหลัง เขาปรับอารมณ์ชั่วครู่ แล้วเอ่ยต่อว่า
"คุณอารับผมไปเลี้ยงดู หลังจากนั้นสุขภาพของคุณปู่ก็ทรุดโทรมลงเรื่อยๆ จึงเตรียมโอนบ้านจัดสรรสามหลังที่ได้มาตอนเวนคืนที่ดินไปเป็นชื่อของพวกลูกๆ แต่คุณอาคนรองของผมกลับโวยวายจะขอแบ่งไปสองหลัง
"เขาบอกว่าพี่ใหญ่หนีไปแล้วไม่ควรให้อีก และยังรับปากว่าจะให้ผมพักอยู่ที่ห้อง 702 ไปจนโตเป็นผู้ใหญ่
"คุณอาไม่เชื่อเขาเลยสักนิด เพราะอาคนรองเห็นแก่ตัวเหมือนกับผู้ชายคนนั้น ไม่เคยใส่ใจผมเลยแม้แต่น้อย
"ด้วยการยืนกรานของคุณอากับคุณปู่ ในที่สุดก็โอนห้อง 702 ไปเป็นชื่อของผู้ชายคนนั้น ผมถึงได้มีที่ซุกหัวนอนสักหลัง"