บทที่ 107 หูดเอดส์ ซิฟิลิสไม่ถึงตาย

บทที่ 107 หูดเอดส์ ซิฟิลิสไม่ถึงตาย

ม่ายโหย่วถังสะดุ้งตื่นจากภวังค์ พลางตอบไปตามสัญชาตญาณ "อ๋อ ข้างบนกำลังประชุมกันน่ะ พวกเราเลยมารอฟังข่าวอยู่ตรงนี้"

ส่วนหลานซือหานก็มองเขาด้วยความสงสัย "เสี่ยวว่าง เธอมาทำอะไรที่ตึกม่ายเซิ่งเหรอ"

สีว่างมองเธออย่างประหลาดใจ ที่เขามาที่นี่ก็เพราะอยากรอให้ผลออกมา แล้วจะได้มาอวดต่อหน้าเหล่าม่ายตรงๆ

แต่ดูจากท่าทางของพี่ซือหานแล้ว... เธอไม่รู้เรื่องงั้นเหรอ

"พี่ซือหาน พี่ซู่เสวี่ยไม่ได้บอกอะไรกับพี่เลยเหรอครับ"

"ไม่มีนี่! ก็แค่คืนนั้นแม่ของเธอถามฉันว่า ซู่เสวี่ยรู้จักกับเธอผ่านทางฉันหรือเปล่า

"ฉันก็ตอบไปตามจริง แล้วยังบอกไปด้วยว่าซู่เสวี่ยรู้สึกว่าเธอสะอาดสะอ้านดี ไม่ได้รังเกียจเธอ

"ฮ่าๆ คุณป้าดีใจใหญ่เลยล่ะ ซู่เสวี่ยเป็นโรครักความสะอาดจนเกลียดผู้ชายมาตั้งแต่เด็ก เธอเป็นคนแรกเลยนะที่ทำให้พี่เขารู้สึกอยากสนิทสนมด้วย