บทที่ 103 กลายเป็นดวงดาวที่เจิดจรัสที่สุด

บทที่ 103 กลายเป็นดวงดาวที่เจิดจรัสที่สุด

หลังจากกินอาหารเช้าเสร็จ สีว่างคิดจะช่วยเก็บจานชาม แต่กลับถูกอ้ายนีห้ามปรามอย่างจริงจัง จึงได้แต่เดินกลับเข้าห้องนอนไป

ผ่านไปสักพัก เขาก็ลากกระเป๋าเดินทางใบเล็กเดินออกมาอย่างเงียบเชียบ

อ้ายนีเก็บกวาดห้องครัวเรียบร้อยแล้ว และกำลังล้างหน้าแปรงฟันอยู่ในห้องน้ำ

เมื่อเห็นสีว่างลากกระเป๋าเดินทางออกมา เธอก็ไม่ได้ประหลาดใจอะไร เพียงเอ่ยถามเรียบๆ ประโยคหนึ่ง "พี่สีจะไปแล้วเหรอคะ มีอะไรจะฝากบอกเป้ยเป้ยไหมคะ"

"อืม พวกเธอตั้งใจฝึกอบรมกันนะ ไว้พี่จะแวะมาเยี่ยมพวกเธอบ่อยๆ อีกอย่าง เธอขับรถเป็นไหม"