บทที่ 95 กล้าส่งตัวเองมาถึงที่เชียวเหรอ

บทที่ 95 กล้าส่งตัวเองมาถึงที่เชียวเหรอ

ริมฝีปากอวบอิ่มสีแดงระเรื่อของหลานซู่เสวี่ยขยับพะงาบๆ ในหัวเหมือนมีคนตัวจิ๋วสองคนกำลังเปิดศึกเถียงกัน

เจ้าปีศาจน้อยกระดิกหางเอ่ยหว่านล้อมอย่างนุ่มนวล "ยอมๆ ไปเถอะ นั่นมันตั้งแปดหมื่นเชียวนะ! เล่นไพ่นกกระจอกมาทั้งชีวิตเธอยังไม่เคยจั่วได้ไพ่ใหญ่ขนาดนี้เลย..."

นางฟ้าตัวน้อยบนหัวมีวงแหวนพูดเตือนอย่างจริงจังขึงขัง "ตั้งสติหน่อยสิยะ! จะมาเห็นแก่ศักดิ์ศรีจนยอมทิ้งเงินไม่ได้เด็ดขาดนะ!"

ขณะที่สติกำลังล่องลอย เธอก็ได้ยินเสียงของเขาแว่วเข้าหูอย่างเลือนรางอีกครั้ง

"พอเป็นผู้ดูแลบ้าน เธอก็จะเปลี่ยนสถานะจากฝ่ายรับจ้างมาเป็นฝ่ายผู้ว่าจ้างทันที พวกบริการเสริมอย่างทำความสะอาดกับดูแลสวนต้นไม้ในบ้าน เธอเป็นคนตัดสินใจทั้งหมด"

คำพูดที่ราวกับเสียงกระซิบของปีศาจ พอเข้าหูหลานซู่เสวี่ยแล้ว ช่างเปี่ยมไปด้วยรสชาติแห่งความเย้ายวนใจ