บทที่ 89 ความปรารถนาสีส้มแรก

บทที่ 89 ความปรารถนาสีส้มแรก

ในบรรดาสามคนที่อยู่ตรงนั้น มีสองคนที่หันกลับไปมองชายหนุ่มด้วยสีหน้าประหลาดใจ และเอ่ยขึ้นมาพร้อมกันอย่างตกตะลึง

"เสี่ยวว่าง?"

"ไอ้แซ่สี!"

หลานซือหานกับเยี่ยเผยอวี่คาดไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะรู้จักคนที่เพิ่งมา ทั้งสองจึงสบตากันด้วยความประหลาดใจระคนสงสัย

สีว่างเดินเข้ามาใกล้ แล้วเอ่ยทักทายพร้อมรอยยิ้ม "พี่ซือหาน ไม่ได้เจอกันนานเลยนะครับ"

เขากวาดสายตามองหลานซือหานที่ไม่ได้พบหน้ากันมาร่วมสองปี เธอยังคงดูเป็นผู้ใหญ่และอ่อนหวานนุ่มนวล ทว่าน่าเสียดายที่ใบหน้างดงามนั้นกลับดูทรุดโทรมไปบ้าง แถมยังดูเต็มไปด้วยเรื่องกลัดกลุ้มในใจ ไม่หลงเหลือรอยยิ้มที่มีความสุขสดใสเหมือนวันวานอีกต่อไป