บทที่ 50 แกล้งชิวชิวเป็นกิจวัตร

บทที่ 50 แกล้งชิวชิวเป็นกิจวัตร

"จอมมารใหญ่อะไรกัน!" สีว่างทั้งขำทั้งเอือม เธอจะกลัวยัยเด็กแสบนั่นอะไรขนาดนั้น?

"เธออย่าไปฟังนมสดพูดเรื่อยเปื่อยเลย หลินซีไม่ได้น่ากลัวขนาดนั้นสักหน่อย อีกอย่างที่ฉันพูดถึงไม่ใช่เธอ แต่เป็นลูกพี่ลูกน้องฉันต่างหาก"

หลังจากเล่าเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างตนกับติงมู่ให้หยวนหยวนฟังคร่าวๆ เธอก็เกิดความสนใจขึ้นมาทันที ก่อนจะทำท่าเอียงอายแล้วเอ่ยถามอย่างกล้าๆ กลัวๆ

"ว่างเกอคะ ในเมื่อคุณอาเป็นคนเลี้ยงพี่มาจนโต พอลูกสาวของท่านถึงวันเกิด หนูก็อยากไปร่วมอวยพรแล้วก็ขอบคุณเธอด้วยเหมือนกันค่ะ"

สีว่างนิ่งคิดไปครู่หนึ่ง รู้สึกว่าให้พวกเธอทำความรู้จักกันก็ไม่มีอะไรเสียหาย ด้วยนิสัยเปิดเผยตรงไปตรงมาของติงมู่ มีโอกาสสูงมากที่ทั้งคู่จะเข้ากันได้ดีจนกลายเป็นเพื่อน

การที่หยวนหยวนยอมเปิดใจเข้าหาคนอื่นและมีเพื่อนเยอะขึ้นย่อมเป็นเรื่องดี