กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 201 มีเรื่องขอร้อง
เวลาที่ใช้คุยโม้โอ้อวดมักจะผ่านไปอย่างรวดเร็วเสมอ หลังจากทั้งสองนั่งคุยกันได้สี่สิบห้าสิบนาที เสี่ยวเฉินก็ถือกระสุนปืนที่สมบูรณ์แบบสีทองอร่ามกลับมาที่ห้องทำงาน
รูปลักษณ์ภายนอกของกระสุนดูไม่ต่างจากกระสุนทั่วไปเท่าไรนัก นอกจากมีอักขระค่ายกลสลักเพิ่มเข้ามา
เจิ้งห่าวรับกระสุนมาแล้วตบไหล่เสี่ยวเฉิน “นายไปพักผ่อนเถอะ ช่วงนี้ผ่อนคลายให้เต็มที่นะ เหนื่อยหน่อยล่ะ”
“ศาสตราจารย์เจิ้งพูดเกินไปแล้วครับ การได้ทำประโยชน์เท่าที่ทำได้เพื่อเมืองศักดิ์สิทธิ์และมนุษยชาติถือเป็นเกียรติของผมครับ” เสี่ยวเฉินมีความตระหนักรู้ทางความคิดสูงมาก