กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 125 ใช้ราตรีเป็นเกราะ ใช้เลือดเป็นคำสัตย์
สิ้นเสียงพูด ชายวัยกลางคนผิวคล้ำที่มีไฝเม็ดใหญ่บนคางก็เบียดเสียดออกมาจากฝูงชน จากนั้นเสียงสนับสนุนจากรอบข้างก็ดังขึ้นไม่ขาดสาย
“นั่นสิ แล้วพวกเราจะทำยังไงกันดีล่ะ?”
“งานในเมืองนี้หายากขนาดนี้ พวกเราจะเอาชีวิตรอดกันยังไง?”
จ้าวหัวหน้ากวาดสายตามองชายวัยกลางคนตรงหน้าด้วยน้ำเสียงดูแคลน “หวังหมาจื่อ พวกคุณจะทำยังไงก็เรื่องของคุณ มันเกี่ยวอะไรกับขบวนรถแห่งความหวังของพวกเรา?”
หวังหมาจื่อหน้าแดงก่ำด้วยความกระดากอาย แต่โชคดีที่ผิวคล้ำบนใบหน้าทำให้คนอื่นสังเกตไม่เห็น หากรู้ว่ายังมีสวัสดิการแบบนี้อยู่ เมื่อวานเขาจะแยกตัวออกจากขบวนรถแห่งความหวังไปทำไมกัน