กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 97 ท่านพ่อและบุตรชาย
วันเวลาที่สงบสุขมักจะผ่านไปอย่างรวดเร็ว การอยู่บนเส้นทางต่างหากคือสภาวะปกติของวันสิ้นโลก สองวันเวลาผ่านไปในชั่วพริบตา
ยามเช้าตรู่ เค้าโครงของฟ้าดินค่อย ๆ ชัดเจนขึ้นท่ามกลางแสงอรุณรุ่ง ในช่วงเช้ามืดขณะที่ทุกคนยังคงหลับใหล สายฝนฤดูใบไม้ผลิที่โปรยปรายได้ปกคลุมไปทั่วทั้งทุ่งหญ้า
รากหญ้าที่แห้งเหี่ยวถูกสายฝนฤดูใบไม้ผลิชะล้างความหม่นหมองออกไป บนใบอ่อนที่เพิ่งผลิใบยังมีหยดน้ำค้างเกาะอยู่ มันส่องประกายสะท้อนกับแสงอาทิตย์ที่เพิ่งขึ้น สะท้อนให้เห็นถึงแสงสว่างแห่งความหวัง
ค่ายพักแรมที่เงียบสงบมาตลอดทั้งคืนค่อย ๆ เริ่มตื่นขึ้น ทุกคนล้างหน้าแปรงฟันและเก็บข้าวของ วันนี้เป็นวันที่ต้องออกเดินทางเพื่อมุ่งหน้าต่อไป
“ฉันที่อยู่ท่ามกลางความสดใสหลังผ่านพ้นสายฝนกระหน่ำ