Chapter 0087

ตอนที่ 87 การเปลี่ยนแปลง

สองวันต่อมา ขบวนรถหยุดพักและตั้งกระโจมอยู่ริมแม่น้ำสายหนึ่ง

ขณะที่อู๋เฉินกำลังวางค่ายกลซ่อนปราณ สีหน้าของเขาก็เหม่อลอยไปชั่วขณะ เมื่อนึกขึ้นได้ว่าผู้ที่สร้างค่ายกลชุดนี้ไม่อยู่แล้ว ความโศกเศร้าก็วาบผ่านเข้ามาในใจ

ภายในค่ายพัก ทุกคนต่างทำหน้าที่ของตนอย่างเงียบเชียบ ไม่มีใครพูดจา บรรยากาศดูอึดอัดไม่น้อย

ยามมื้อค่ำ บนโต๊ะอาหารนอกจากเสียงชามตะเกียบกระทบกันแล้ว ก็เหลือเพียงเสียงสะอื้นของตู้ถิงและอวี๋เสี่ยวเสี่ยว

นี่เป็นครั้งแรกที่ทุกคนได้นั่งทานข้าวด้วยกันหลังจากหนีออกมาจากอูหลานทาลา โต๊ะอาหารที่เคยเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ บัดนี้เมื่อจำนวนคนลดน้อยลง เสียงหัวเราะเหล่านั้นก็หายไปด้วย