กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 57 ดวงตาผกผัน
ท้องฟ้าหม่นหมองและมืดครึ้ม สายลมเย็นพัดผ่านหญ้าข้างทางจนส่งเสียงไหวระริก
ยานพาหนะของขบวนรถแห่งความหวังจอดนิ่งสนิทอยู่บริเวณรอบนอกของเมืองร้าง ราวกับกลุ่มสัตว์ร้ายเหล็กกล้าที่กำลังซุ่มรอคอยสัญญาณบางอย่าง
“จิ้ว——!”
เสียงร้องแหลมคมดังก้องแหวกอากาศ เจ้าเหยี่ยวตัวน้อยที่รับหน้าที่ลาดตระเวนพุ่งตัวกลับมาจากทิศทางของตัวเมืองราวกับลูกธนูที่หลุดจากสาย มันมุดเข้าไปในหน้าต่างรถบ้านรุ่นนำทางที่เปิดแง้มไว้อย่างแม่นยำ
ครู่ต่อมา เสียงของฉู่เทียนคั่วก็ดังออกมาจากวิทยุสื่อสาร “เจ้าเหยี่ยวสำรวจตำแหน่งของห้างเป้าหมายและเส้นทางเดินรถเรียบร้อยแล้ว ออกเดินทางได้!”
ตัวรถขนาดมหึมาของรุ่นนำทางเริ่มเคลื่อนตัวอย่างช้า ๆ เป็นคันแรก มันทำหน้าที่ดุจจ่าฝูงที่นำกองคาราวานเบื้องหลังแล่นไปตามถนนร้างที่เต็มไปด้วยวัชพืช มุ่งหน้าสู่ตัวเมืองที่อยู่ไกลออกไป