Chapter 0053

ตอนที่ 53 กลิ่นอายแห่งชีวิตมนุษย์

ดวงตะวันยามเช้าเริ่มโผล่พ้นขอบฟ้า ขอบฟ้าปรากฏสีขาวนวลตา อากาศเย็นสบายเล็กน้อย บนใบหญ้ามีเกล็ดน้ำค้างแข็งละเอียดเกาะอยู่ชั้นหนึ่ง

ค่ายพักแรมที่เงียบสงบมาตลอดทั้งคืน เริ่มถูกเติมเต็มด้วยเสียงอึกทึกวุ่นวายหลากหลายรูปแบบ

พื้นที่ว่างกว้างขวางระหว่างค่ายทั้งสองแห่ง บัดนี้เปลี่ยนโฉมไปอย่างสิ้นเชิง เต็มไปด้วยแผงลอยหลากหลายรูปแบบที่ตั้งเรียงรายกันอย่างหนาแน่น ราวกับกลายเป็นตลาดนัดวันสิ้นโลกที่คึกคัก

“กอดรัดอย่างบ้าคลั่ง จูบที่ไม่ต้องการการหยุดพัก

ไม่ต้องการการหายใจเอาอากาศ

ไม่ต้องการให้ผู้ชมข้างทางถอยห่าง

ท่ามกลางฝนพรำ รถยนต์ข้างกายวิ่งผ่านไป

ผู้คนบนถนนเดินผ่านไป……”