กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 40 คนหายสาบสูญ
คืนนั้นผ่านไปอย่างเงียบเชียบ ในค่ายมีเพียงเสียงลมพัดผ่านเป็นระยะและเสียงฝีเท้าแผ่วเบาของคนเฝ้ายาม
ความโหดร้ายของยุคสิ้นโลกทำให้ผู้คนเลิกนิสัยตื่นสายไปนานแล้ว การมีชีวิตรอดได้อีกวันถือเป็นโชคดี การตื่นสายจึงเป็นเรื่องฟุ่มเฟือยเกินไป
หลินเหยียนตื่นแต่เช้าตรู่ หลังจากทานมื้อเช้าง่าย ๆ เขาก็เริ่มฝึกฝนทักษะข้างรถกระบะ จิตใจจดจ่ออยู่กับพลังที่ไหลเวียนอยู่ที่ปลายนิ้ว ไพ่แต่ละใบหมุนวนราวกับมีชีวิตภายใต้การควบคุมของเขา มันตัดเถาวัลย์ที่โผล่พ้นกำแพงออกมาได้อย่างแม่นยำ
เถาวัลย์พวกนี้ก็ซวยไป ทุกครั้งที่หลินเหยียนลงมือทั้งรวดเร็วและรุนแรง ราวกับว่าพืชที่เลื้อยพันเหล่านั้นเป็นศัตรูคู่อาฆาตที่เขาต้องตัดหัวทิ้งอย่างแม่นยำ