Chapter 0037

ตอนที่ 37 แตรแห่งธรรมชาติ

นั่นคือเสียงของศาสตราจารย์หวัง

“อูว——อูว——”

สิ้นเสียงของศาสตราจารย์หวัง เสียงแตรเขาสัตว์ที่ฟังดูอ้างว้างและยาวนานก็ดังออกมาจากรถฮัมวี่

เสียงนั้นราวกับข้ามผ่านกาลเวลานับพันปี นำพาเสียงเพรียกจากยุคบรรพกาลพัดผ่านขบวนรถทั้งหมด ก่อนจะกระจายตัวลึกเข้าไปในป่าทึบ

ในตอนแรก ต้นไม้สองข้างทางเพียงแค่สั่นไหวเล็กน้อย ใบไม้กระทบกันจนเกิดเสียงซู่ซ่าแผ่วเบา

แต่เมื่อเสียงแตรยังคงดังกังวาน ป่าทั้งผืนก็ราวกับถูกเติมเต็มด้วยชีวิต มันสั่นสะเทือนรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ

ในที่สุด เสียง “กร๊าก” ชัดเจนก็ดังขึ้น นั่นคือเสียงของผืนดินที่แตกออก ตามมาด้วยเสียงอู้อี้ของดินที่ปริแตกดังต่อเนื่องมาจากทุกทิศทางราวกับปฏิกิริยาลูกโซ่