Chapter 0033

ตอนที่ 33 พายุทราย

ดวงอาทิตย์อัสดงค่อย ๆ จมลงสู่เส้นขอบฟ้า ย้อมท้องฟ้าเวิ้งว้างให้กลายเป็นสีแดงฉานไปทั่วทั้งผืน

ขบวนรถของกลุ่มความหวังเรียงตัวเป็นมังกรยาวคดเคี้ยว เคลื่อนที่ไปข้างหน้าอย่างเงียบเชียบในดินแดนรกร้างแห่งนี้ นอกจากเสียงคำรามของเครื่องยนต์ที่ดังอย่างต่อเนื่องแล้ว บนใบหน้าของทุกคนต่างเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า ไม่มีเสียงสนทนาอื่นใดอีก

ภายในห้องโดยสารรถกระบะแร็พเตอร์ หลินเหยียนวางถุงมันฝรั่งทอดที่กินไปครึ่งหนึ่งลง เอื้อมมือไปหยิบกล้องโพลารอยด์จากช่องเก็บของ แล้วเล็งไปที่โหยวอี้ซึ่งนั่งอยู่บนเบาะคนขับ

“เสี่ยวอี้ หันมาหน่อย ยิ้มหน่อย!” เขาพูดพร้อมรอยยิ้ม

โหยวอี้หันหน้ามาตามเสียง แสงอาทิตย์อัสดงอันงดงามนอกหน้าต่างอาบไล้ใบหน้าด้านข้างของเธอจนเกิดเป็นขอบสีทองอันอบอุ่น เธอเผยรอยยิ้มหวานให้หลินเหยียน

“แชะ——”