กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 31 ความฉลาดหลักแหลมของหัวหน้าจ้าว
ยามค่ำคืนมืดมิด แสงไฟจากขบวนรถแห่งความหวังดูริบหรี่ราวกับดวงดาวที่โดดเดี่ยวบนทุ่งร้างอันไร้ขอบเขต
หลินเหยียนและโหยวอี้เดินเคียงข้างกันกลับไปยังรถแร็พเตอร์ โหยวอี้ยังคงพูดคุยอย่างออกรสเกี่ยวกับเรื่องตลกของโจวเถียนเถียน
บนเส้นทางหลบหนีที่ยาวนานและน่าเบื่อหน่ายนี้ นอกจากขับรถ กินข้าว และนอนหลับแล้ว ในชีวิตประจำวันแทบไม่มีเรื่องอะไรใหม่เลย
แม้เรื่องนี้จะแปลกประหลาด แต่ก็เปรียบเสมือนก้อนหินก้อนเล็ก ๆ ที่โยนลงในน้ำนิ่ง อย่างน้อยก็ทำให้ชีวิตการหลบหนีที่ซ้ำซากจำเจนี้เกิดระลอกคลื่นขึ้นมาบ้าง
“หลินเหยียน” โหยวอี้หยุดฝีเท้ากะทันหัน ดวงตากลมโตเป็นประกายวับแวมภายใต้แสงจันทร์ แฝงไปด้วยความรู้สึกน่าสงสารเล็กน้อย “เราไม่ได้เล่น ‘จับกระต่ายขาวด้วยมือเปล่า’ กันนานแล้วนะ... นานมากจริง ๆ”