เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 20 คาถาไฟ ลูกไฟยักษ์
ในชั่วพริบตา ฝูงชนต่างตื่นตระหนกและแตกกระเจิงวิ่งหนีไปคนละทิศละทาง พวกเขาพยายามอย่างสุดชีวิตที่จะวิ่งหนีไปให้ไกลจากต้นไหวต้นนั้น
“แปะ~”
“แปะ~ แปะ~ แปะ~”
เสียงของหนักตกลงพื้นดังขึ้นไม่ขาดสาย ในตอนแรกมีเพียงเสียงประปราย แต่ไม่นานก็ดังถี่รัวราวกับห่าฝน “ดักแด้มนุษย์” ที่แขวนอยู่บนต้นไหวแตกออกทีละใบ ศพที่อยู่ข้างในร่วงหล่นลงสู่พื้นดิน
ศพที่ร่วงหล่นลงมาเหล่านั้นล้วนผอมแห้งจนเหลือแต่กระดูก ผิวสีซีดเผือดเต็มไปด้วยเส้นเลือดสีเขียวที่ปูดโปน ร่างกายชุ่มไปด้วยเมือก เส้นผมบางจนเหลือเพียงไม่กี่เส้นที่แนบติดอยู่บนศีรษะ
ทันทีที่ตกลงพื้น พวกมันก็เผยเขี้ยวแหลมคมเต็มปาก ส่งเสียงกรีดร้องแสบแก้วหูใส่ฝูงชน จากนั้นก็ใช้สี่ขาคลานสลับกับรากอากาศพุ่งเข้าใส่เหล่าผู้รอดชีวิต