Chapter 0007

ตอนที่ 7 ขบวนรถแห่งความหวัง

หลังจากหลบหนีออกจากเมืองเล็ก ๆ ขบวนรถก็ยังคงเดินทางต่อไปในยามค่ำคืน

ฉู่เทียนคั่วไม่มีทีท่าว่าจะหยุดพักเลยแม้แต่น้อย เขาขับรถต่อเนื่องไปอีกกว่าสามชั่วโมงจนกระทั่งถึงเวลาห้าทุ่มกว่า แม้แต่หลินเหยียนที่เป็นผู้ปลุกพลังยังรู้สึกเหนื่อยล้าอย่างเห็นได้ชัด ไม่ต้องพูดถึงเหล่าผู้รอดชีวิตที่ไม่มีคนสลับเปลี่ยนกันขับรถเลย

ในที่สุดความเร็วของขบวนรถก็ค่อย ๆ ลดลง รถบ้านที่อยู่ด้านหน้าเริ่มชะลอความเร็วและจอดลง รถคันอื่น ๆ ก็ทยอยล้อมเข้าไปจอดตาม หลินเหยียนจอดรถของเขาไว้ไม่ไกลจากรถบ้านนัก

ชายหนุ่มจากรถบ้านถือโทรโข่งตะโกนขึ้นว่า “คืนนี้ทุกคนพักตั้งแคมป์กันที่นี่ ผมรู้ว่าทุกคนมีคำถามมากมายที่อยากจะถาม แต่คืนนี้พักผ่อนกันให้เต็มที่ก่อน พรุ่งนี้เช้าทุกคนมารวมตัวประชุมกัน”