เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 15 ฝนโลหิตโปรยปราย หงอวิ๋นดับสูญ
“สหายเต๋า เรื่องนี้ข้าไม่อาจตัดสินใจได้ด้วยตนเอง คงต้องกลับไปถามอาจารย์เพื่อวางแผนการอีกครั้ง” เซียวหยวนเข้าใจเจตนาของอ๋าวกว่างในทันที
การยอมรับการอุปถัมภ์ของเผ่ามังกร เท่ากับว่าได้เป็นแขกอาวุโสของเผ่ามังกร และต้องแบกรับกรรมส่วนหนึ่งเอาไว้
เขาปรารถนาที่จะได้รับสิ่งของวิญญาณแต่กำเนิดมาใช้บำเพ็ญเพียรให้มากขึ้นจริง ๆ
ต่อให้มีคำคุณสมบัติ【โชคชะตาคลุมเศียร】คอยช่วยเหลือ แต่การตามหาสิ่งของวิญญาณก็ยังคงสิ้นเปลืองเวลาและแรงกายอยู่ดี
ในขณะเดียวกันเขาก็ต้องการผูกมิตรกับเผ่ามังกรด้วย
ทว่าเซียวหยวนก็รู้ดีว่าอ๋าวกว่างนั้นหมายตาอาจารย์ของเขาไว้ เขาจึงไม่กล้าตัดสินใจสิ่งใดโดยพลการ
หากทำให้อาจารย์ไม่พอใจ นั่นมิใช่ได้เมล็ดงาแต่ทิ้งแตงโมหรอกหรือ?
“ย่อมต้องเป็นเช่นนั้น ย่อมต้องเป็นเช่นนั้น”