กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 97 คำชี้นำอย่างต่อเนื่อง
พอพูดจบ ผู้บำเพ็ญชุดคลุมเขียวก็เพิ่งรู้ตัวว่าเผลอรับปากคำขอของอีกฝ่ายไปเสียแล้ว
ช่างสะเพร่าเสียจริง!
เหตุใดเขาถึงได้วู่วามเช่นนั้นนะ?
เขาไม่รู้เลยว่ามีคำชี้นำบางอย่างกำลังส่งผลต่อตน
จึงคิดเพียงว่าตัวเองพลั้งปากไป
“สหายร่วมมรรคทั้งสอง เรื่องที่ข้าพูดไปเมื่อครู่...”
“ท่านบอกว่าจะเชิญพวกเราไปเป็นแขกที่สำนักเจิ้งอีมิใช่หรือ? พวกเราพร้อมแล้ว จะออกเดินทางเมื่อใดก็ได้ สุดแต่สหายร่วมมรรคจะจัดการ”
คำพูดของผู้บำเพ็ญยุทธ์กับผู้บำเพ็ญกระบี่ทำให้ผู้บำเพ็ญชุดคลุมเขียวเถียงไม่ออกในทันที
มาถึงขั้นนี้ เขาคงทำได้เพียงพาทั้งสองไปดูซูหมิงสร้างแผ่นยันต์