กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 60 หลินเฟิงบำเพ็ญยุทธ์
หลินเฟิงกัดฟันทนเจ็บ ค่อยๆ พยุงร่างเดินไปยังถ้ำที่อยู่ใกล้ๆ
แม้ถ้ำจะอยู่ก้นหุบเขา แต่ภายในดูแห้งดี เหมาะให้เขาพักอาศัยสักระยะ
“จริงสิ แล้วข้าจะหาอะไรกิน”
เขาหยุดอยู่หน้าปากถ้ำแล้วมองไปรอบๆ
ไม่ไกลออกไปมีต้นไม้ต้นหนึ่งออกผลเต็มต้น เขาจึงค่อยคลายกังวล
จากนั้นก็หลับตาพักฟื้นอยู่ตรงปากถ้ำ
หากเกิดอันตราย เขาจะได้หนีทัน ไม่ต้องถูกขังอยู่ภายในถ้ำ
หลายวันมานี้ พอหิวเขาก็เก็บผลไม้กินสองสามผล พอหนาวก็หาทางก่อไฟ
เขาเฝ้ารออย่างสงบให้อาการบาดเจ็บทุเลาลง เพื่อจะได้หาทางออกไปจากที่นี่ในภายหลัง