กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 51 ความกังวลของผู้บำเพ็ญเผ่ามนุษย์
เมื่อไม่มีใครคอยชี้แนะ เหล่าสัตว์วิญญาณจึงเข้าใจวรยุทธ์เพียงงูๆ ปลาๆ
สัตว์วิญญาณบางตัวถึงกับลืมวรยุทธ์ที่ซูหมิงถ่ายทอดให้ไปแล้ว ไม่คิดจะบำเพ็ญเลยแม้แต่น้อย
สัตว์วิญญาณบางตัวก็หยิ่งผยอง ยึดพื้นที่ตั้งตนเป็นใหญ่ ไม่เห็นค่าวรยุทธ์ที่ซูหมิงถ่ายทอดให้แม้แต่น้อย
พวกมันคิดว่าตนเองเก่งกาจที่สุดในใต้หล้า ไม่จำเป็นต้องรับสิ่งใดจากสัตว์วิญญาณอื่น
ซูหมิงได้แต่ส่ายหน้าแล้วส่ายหน้าอีกเมื่อเห็นพฤติกรรมของพวกมัน
ทว่าก็มีสัตว์วิญญาณบางตัวที่สำนึกในบุญคุณ ตั้งใจศึกษาวรยุทธ์อย่างหนัก หวังให้ตนแข็งแกร่งยิ่งขึ้น
แต่ผู้บำเพ็ญเผ่ามนุษย์ไม่มีทางปล่อยให้พวกมันบำเพ็ญได้อย่างราบรื่น