กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 22 แขกผู้ไม่ได้รับเชิญ
ยิ่งมีผู้บำเพ็ญหลั่งไหลเข้ามามากเท่าไร เมืองเป่ยวั่งก็ยิ่งคึกคักขึ้นเท่านั้น
พวกเขาดูราวกับนัดหมายกันไว้
ผู้บำเพ็ญที่มาถึงก่อนต่างรอคนที่ตามมาทีหลัง
เมื่อมีคนท้องถิ่นนำทาง ผู้บำเพ็ญกลุ่มนี้จึงมุ่งหน้าไปสำนักเก้าอี้พับพร้อมกัน
ระหว่างทาง พวกเขาก็พูดคุยแลกเปลี่ยนกัน
“ที่แท้สหายร่วมมรรคซุนเฟิงก็มาจากสำนักอายุวัฒนะ อาจารย์อาหลี่สบายดีหรือไม่”
“อาจารย์ของข้าท่านใช้ชีวิตอย่างสบายๆ ทุกอย่างเรียบร้อยดี แล้วอาจารย์ลุงหยางเล่า เป็นอย่างไรบ้าง”
“อาจารย์ของข้าไม่กินไม่ดื่ม แต่ยังมีกำลังวังชาเต็มเปี่ยม ทั้งยังเข้าสู่ระดับขั้นถัดไปแล้ว”
“เช่นนั้นก็ขอแสดงความยินดีกับอาจารย์ลุงหยางด้วย”