กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 11 สละร่างจำแลง
อู่จือเองก็มีรากวิญญาณคุณภาพระดับสวรรค์ ความเร็วในการบำเพ็ญของเขาจึงไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าหยางเซียวกับน้องสาว
เขาเริ่มทุ่มเทให้กับการฝึกตน จนค่อยๆ ลืมเป้าหมายเดิมของตนไป
อีกทั้งยังตีความพระสูตรแท้ไท่อีแตกต่างจากผู้อื่นด้วย
ซูหมิงมองเห็นเค้าลางความขัดแย้งแล้ว แต่ไม่ได้คิดจะยับยั้งมัน เพียงเฝ้ารอวันที่ความเห็นต่างจะบ่มตัวจนสุกงอม
ยอดเขาที่พวกเขาอาศัยอยู่ค่อยๆ ถูกผู้คนหลงลืม กลายเป็นสถานที่ที่แตกต่างจากแห่งอื่น
ผู้บำเพ็ญไม่รู้วันคืน เผลอเพียงไม่นาน สิบปีก็ผ่านพ้นไป
[เวลา: ศักราชซูหมิงปีที่ 513]